- Izvještaj o postupanju prema migrantima u Crnoj Gori;
- Izvještaj o praćenju sprovođenja treće operacije readmisije crnogorskih državljana posebno organizovanim letom iz Hamburga, SR Njemačka od 29.1.2019. godine;
- Izvještaj o praćenju sprovođenja četvrte operacije readmisije crnogorskih državljana posebno organizovanim letom iz Hanovera, SR Njemačka od 3.3.2020. godine;

- Informacija o učešću sekretara Odbora za ljudska prava i slobode Slave Burić na sastanku sa predstavnicima Kancelarije OEBS-a za demokratske institucije i ljudska prava (ODIHR), održanom 14. i 15. septembra 2020. godine;
- Informacija o učešću sekretara Odbora za ljudska prava i slobode Slave Burić na sastanku Referentne grupe za evaluaciju Programa saradnje između Vlade Crne Gore i UNICEF-a za period 2017-2021. godina, održanom 17. septembra 2020. godine;
- Informacija sa Konferencije „Kako unaprijediti ljudska prava na Zapadnom Balkanu“, održane 14. oktobra 2020. godine;
- Informacija sa Panel diskusije na kojoj su predstavljeni rezultati Istraživanja “Obrasci i stepen diskriminacije u Crnoj Gori za 2020. godinu”, održane u Podgorici 27. novembra 2020. godine;
- Informacija sa Petog sastanka Upravljačkog odbora Mreže odbora za ljudska prava i rodnu ravnopravnost Zapadnog Balkana (HUGEN), održanog 9. decembra 2020. godine;

****

U vezi sa drugom tačkom Dnevnog reda, polazeći od navoda u Izvještaju Evropske komisije o Crnoj Gori za 2020. godinu:

„Crna Gora nastavlja da osigurava dobar nivo saradnje s Evropskim sudom za ljudska prava (ESLJP). U 2019. godini, 427 novih predstavki protiv Crne Gore dodijeljeno je pravosudnoj formaciji Savjeta Evrope, a 98 predstavki bilo je na čekanju pred Sudom krajem godine. U 2019. i prvoj polovini 2020. ESLJP je utvrdio kršenja Evropske konvencije o ljudskim pravima u osam predmeta u vezi s nehumanim postupanjem tokom pritvora, nezakonitim pritvorom, neopravdanim trajanjem pritvora, trajanjem sudskog postupka, pravom na privatni i porodični život, kao i pravom svojine. Nije prijavljeno nijedno pitanje u vezi s izvršenjem presude ESLJP-a i nijedan predmet protiv Crne Gore nije pod pojačanim nadzorom izvršenja od strane Komiteta ministara.’’ (strana 29 Radne verzije prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori za 2020. godinu koju je pripremila Kancelarija za evropske integracije),

Odbor će, u skladu sa članom 68 Poslovnika Skupštine Crne Gore, u okviru kontrolne i nadzorne uloge, razmotriti Izvještaj o radu Kancelarije Zastupnika Crne Gore pred Evropskim sudom za ljudska prava u Strazburu za 2019. godinu.

U vezi sa trećom i četvrtom tačkom Dnevnog reda, polazeći od navoda u Izvještaju Evropske komisije o Crnoj Gori za 2020. godinu:

„U temeljnim pravima, Crna Gora je postigla određeni napredak. Zakonodavni i institucionalni okvir u oblasti temeljnih prava sada je većim dijelom uspostavljen. U julu 2020. godine Skupština je donijela zakon o životnom partnerstvu lica istog pola, čime je Crna Gora postala prva zemlja u regionu koja je regulisala status istopolnih parova. Osnaženi su kapaciteti institucija za ljudska prava i Ministarstva za ljudska i manjinska prava, a povjerenje u kancelariju Zaštitnika ljudskih prava i sloboda je sve veće. Međutim, ostaju važni izazovi u obezbjeđivanju efikasne primjene nacionalnog zakonodavstva o ljudskim pravima. Izveštaji o prekomjernoj upotrebi sile u policiji i navodi o mučenju zahtijevaju brze i efikasne istrage. Etnički i vjerski motivisani napadi u kontekstu izbora u avgustu 2020. godine ozbiljno zabrinjavaju. Potrebni su dalji napori da se ljudska prava integrišu u sva područja rada, javne politike i sektore. Ugrožene grupe, uključujući Rome i Egipćane, kao i osobe s invaliditetom i dalje se suočavaju s višestrukom diskriminacijom i poteškoćama da ostvare svoja prava u upravnim i sudskim postupcima. Rodno zasnovano nasilje i nasilje nad djecom i dalje su pitanja koja ozbiljno zabrinjavaju. '' (str. 5 i 6 Radnog prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori koji je prevela Kancelarija za evropske integracije Vlade Crne Gore).

''Temeljna prava

Zakonodavni i institucionalni okvir u oblasti osnovnih prava sada je uglavnom uspostavljen. U julu 2020. godine, Skupština je usvojila Zakon o životnom partnerstvu lica istog pola, čime je Crna Gora postala prva zemlja u regionu koja je regulisala status istopolnih parova. Ojačani su kapaciteti institucija za ljudska prava i Ministarstva za ljudska i manjinska prava, a povjerenje u kancelariju Zaštitnika ljudskih prava i sloboda i kvalitet njegovog rada raste. Odluke Ustavnog suda dalje se usklađuju s evropskim i međunarodnim standardima. Međutim, važni izazovi ostaju u obezbjeđivanju efikasnog sprovođenja nacionalnog zakonodavstva o ljudskim pravima. Izvještaji o prekomjernoj upotrebi sile u policiji i navodi o mučenju zahtijevaju brze i efikasne istrage. Etnički i vjerski motivisani napadi u kontekstu izbora u avgustu 2020. godine izazivaju ozbiljnu zabrinutost. Potrebni su dalji napori da se ljudska prava integrišu u sva područja rada, javne politike i sektore. Ranjive grupe, uključujući Rome i Egipćane, i osobe s invaliditetom i dalje se suočavaju s više vrsta diskriminacije i poteškoća u sprovođenju svojih prava u upravnim i sudskim postupcima. Žene u Crnoj Gori i dalje se suočavaju s nejednakošću u pristupu zapošljavanju, ekonomskim prilikama, a u zemlji ostaje jasan jaz u platama. Rodno nasilje i nasilje nad djecom i dalje su pitanja koja izazivaju ozbiljnu zabrinutost. Iako je postignut napredak u pogledu prava lezbejki, homoseksualaca, biseksualaca, transrodnih i interseksualnih osoba (LGBTI), i dalje se događaju incidenti, govor mržnje i homofobični izrazi protiv ove zajednice.

U narednoj godini Crna Gora treba naročito da:
- osigura bolji i sistematičniji pristup pravdi, žalbenim sistemima i besplatnoj pravnoj pomoći za žrtve kršenja ljudskih prava i žrtve krivičnih djela, kao i ranjive grupe, kao što su osobe s invaliditetom; manjine, uključujući Rome i Egipćane; i žene i djeca žrtve nasilja;
- osigura brzu, efikasnu i nezavisnu istragu navoda o prekomjernoj upotrebi sile, mučenju i zlostavljanju od strane policije, zločinima iz mržnje i etničkim i vjerskim motivima u skladu sa sudskom praksom ESLJP-a;
osigura istinski dijalog o Zakonu o slobodi vjeroispovijesti ili uvjerenja i pravnom položaju vjerskih zajednica i da Zakon i njegovo sprovođenje u potpunosti uvaži preporuke Venecijanske komisije.” (strana 28 Radnog prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori koji je prevela Kancelarija za evropske integracije Vlade Crne Gore).

“Što se tiče međunarodnih instrumenata o ljudskim pravima, nije došlo do novih ratifikacija u 2019. godini. Crna Gora još nije ratifikovala Međunarodnu konvenciju o zaštiti prava svih radnika migranata i članova njihovih porodica (ICRMW) potpisanu u oktobru 2006. godine i Protokol iz 2014. godine uz Konvenciju o prisilnom radu iz 1930. godine. Crna Gora je nastavila dijalog s međunarodnim organizacijama za ljudska prava i nadzornim tijelima, Ujedinjenim nacijama i Savjetom Evrope. Ministarstvo vanjskih poslova izradilo je 2019. godine bazu podataka za praćenje sprovođenja obaveza i preporuka iz međunarodnih mehanizama za ljudska prava. U martu 2019. Savjetodavni odbor za Okvirnu konvenciju za zaštitu nacionalnih manjina usvojio je Treće mišljenje o Crnoj Gori. U junu 2019. godine Crna Gora je izvijestila o sprovođenju preporuka UN-ovog Odbora za uklanjanje svih oblika diskriminacije žena (CEDAW) iz 2017. godine. U aprilu 2020. godine, specijalni izvjestilac UN-a za trgovinu ljudima, posebno ženama i djecom, objavio je svoj izvještaj o posjeti Crnoj Gori 2019. godine. U aprilu 2020. godine, Crna Gora je izvijestila o sprovođenju preporuka Komiteta Ujedinjenih nacija za eliminaciju svih oblika rasne diskriminacije (CERD).

Što se tiče promovisanja i sprovođenja ljudskih prava, Ministarstvo za ljudska i manjinska prava (MLJMP) nastavilo je da jača svoje administrativne kapacitete kroz otvaranje novih radnih mjesta i internih programa obuke, ali je ukupni kapacitet MLJMP-a i dalje slab. Organizacije civilnog društva redovno se konsultuju o zakonodavnim inicijativama. Međutim, saradnju između institucija i organizacija civilnog društva treba dodatno poboljšati, uključujući i na lokalnom nivou.

Kvalitet odluka Ustavnog suda se i dalje poboljšava u smislu primjene standarda o ljudskim pravima i prakse ESLJP-a. Međutim, činjenica da redovni sudovi ne slijede uvijek njegove odluke izaziva zabrinutost. Sveukupna svijest javnih institucija o standardima ljudskih prava neznatno se popravila u 2019. godini. Edukacija o ljudskim pravima koja se obezbjeđuje za službenike javne uprave, organe za sprovođenje zakona i pravne profesionalce još uvijek nije dovoljna. Potrebno je povećati senzibilitet za pitanja ljudskih prava u svim socijalnim sektorima.

Uspostavljen je regulatorni i institucionalni okvir za funkcionisanje Zaštitnika ljudskih prava i sloboda, akreditovanog sa statusom B od strane Globalne alijanse nacionalnih institucija ljudskih prava (GANHRI). Uprkos stalnom nedostatku zaposlenih i relativno ograničenim resursima (budžet od 695.322 eura u 2019. i 725.227 eura u 2020. godini), kancelarija Zaštitnika ljudskih prava i sloboda i dalje ima dobru vidljivost, doseg i produktivnost. U decembru 2019. godine, Skupština je potvrdila, uz široku političku podršku, imenovanje novog Zaštitnika. Nastavljene su aktivnosti i inicijative za osposobljavanje zaposlenih za promovisanje ljudskih prava najosjetljivijih grupa, posebno djece, zajedno sa saradnjom s UNHCR-om u održavanju zaštite ljudskih prava migranata i tražilaca azila. Poboljšana je nacionalna elektronska baza podataka za upravljanje žalbama. Saradnja s medijima i civilnim društvom i dalje je sveukupno dobra, ali potrebni su dodatni napori kako bi se dalje povećalo povjerenje među zainteresovanim stranama. U 2019. godini, Kancelarija je primila 840 žalbi (2018: 889). Preliminarni podaci za 2020. godinu ukazuju na ukupan porast žalbi.” (str. 28 i 29 Radnog prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori koji je pripremila Kancelarija za evropske integracije Vlade Crne Gore)

„Što se tiče nediskriminacije, broj žalbi na diskriminaciju podnesenih kancelariji Zaštitnika ljudskih prava i sloboda u 2019. godini (141), koji je takođe zakonom ovlašćen organ za ravnopravnost, ostao je na nivou 2018. godine (146). Povjerenje u doprinos kancelarije u borbi protiv diskriminacije i dalje raste. Međutim, sredstva dodijeljena kancelariji i dalje su nedovoljna. Zadatak Zaštitnika ljudskih prava i sloboda u pogledu prikupljanja podataka o diskriminaciji takođe ostaje izazov jer se sva ministarstva i državni organi ne pridržavaju pravilnika iz 2014. godine o objedinjavanju podataka o slučajevima diskriminacije. Sudski predmeti i dalje su rijetki, a novi predmeti nijesu otvoreni u 2019. godini. U decembru 2019. godine, Ministarstvo za ljudska i manjinska prava osnovalo je radnu grupu za reviziju Zakona o zabrani diskriminacije radi daljeg usklađivanja s pravnom tekovinom EU. Finalizacija nacrta koji je bio predmet javnih rasprava odložena je zbog izbijanja pandemije izazvane virusom Covid-19.” (strana 35 Radnog prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori koji je prevela Kancelarija za evropske integracije Vlade Crne Gore).

„U oblasti migracija, porast nezakonitih migranata u 2018. godini potvrđen je i u 2019. godini. 2019. privedeno je 7.978 nezakonitih migranata, što u odnosu na 2018. godinu predstavlja porast od 60%. Svi privedeni migranti izrazili su namjeru da zatraže azil, te se tako nastavio pritisak na prihvatne objekte u zemlji. Crnogorske vlasti spriječile su 516 ilegalnih ulazaka u zemlju i 1514 ilegalnih izlazaka iz zemlje. Specijalno državno tužilaštvo sprovelo je tri istrage o krijumčarenju migranata, u kojima je učestvovalo više od 40 ljudi. Sporazum o statusu između Crne Gore i Evropske unije o aktivnostima koje sprovodi Evropska agencija za graničnu i obalsku stražu, potpisan oktobra 2019. godine, stupio je na snagu 1. jula 2020. godine. Sprovođenje prve zajedničke operacije po Sporazumu započeto je 15. jula. Crna Gora mora da nastavi da ulaže napore na rješavanju migracionog pritiska kroz dalji razvoj međunarodne saradnje u oblasti readmisije, podizanje kapaciteta za krivično procesuiranje krijumčarskih mreža i proširenje kapaciteta za prihvat i poboljšanje sistema za prikupljanje podataka o migrantima.’’ (strana 7 Radne verzije prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori za 2020. godinu koju je pripremila Kancelarija za evropske integracije)

„Crna Gora je nastavila da konsoliduje svoj pravni okvir u oblasti migracija. Nakon izmjena Zakona o strancima u decembru 2018. godine, u proljeće 2019. godine usvojena su tri dodatna podzakonska akta, posebno u cilju pojednostavljenja izdavanja dozvola za privremeni boravak za rad i sezonsko zapošljavanje i sprečavanja neregistrovane migracije radne snage.

Sporazum o readmisiji između EU i Crne Gore olakšava 15 protokola o readmisiji za sprovođenje potpisanih s državama članicama EU, uključujući protokol za sprovođenje potpisan s Grčkom u martu 2019. godine. Crna Gora ima 10 sporazuma o readmisiji sa zemljama koje nijesu članice EU, uključujući sve partnere sa Zapadnog Balkana i Tursku, a završila je i pregovore s Gruzijom. Zahtjevi za početak pregovora o readmisiji upućeni su Pakistanu, Iranu, Iraku, Maroku i Alžiru.

Crna Gora ima Plan djelovanja u slučaju masovnog priliva migranata i izbjeglica u tranzitu preko teritorije Crne Gore, usvojen 2015. godine.

Crna Gora je i dalje atraktivna zemlja za migraciju radne snage na Zapadnom Balkanu, s 27.634 radnih dozvola izdatih u 2019. godini, što je stabilan broj u poređenju s 2018. godinom. Legalne migracije regulisane su sistemom kvota koje se utvrđuju godišnje. Sezonski radnici, uglavnom sa Zapadnog Balkana, rade prvenstveno u sektorima turizma, građevinarstva i poljoprivrede. Ukupno je izdato oko 42.517 dozvola za privremeni boravak.

Trend rasta broja neregularnih prelazaka granice s Crnom Gorom u 2018. godini nastavio se i 2019. godine. Privedeno je oko 7.978 migranata u 2019. godini, što je povećanje od 60% u odnosu na 2018. godinu. Svi privedeni migranti izrazili su namjeru da zatraže azil, čime se i dalje vrši pritisak na centre za tražioce azila, čiji kapacitet je povećan na 389 kreveta. Crnogorske vlasti spriječile su 516 ilegalnih ulaska u zemlju i 1.514 ilegalnih izlazaka iz zemlje. Pritvorski centar za ilegalne migrante može da primi do 50 lica. Specijalno državno tužilaštvo je 2019. godine sprovelo tri istrage o krijumčarenju migranata, u kojima je učestvovalo više od 40 lica. Podignute su tri optužnice. U četiri predmeta izrečene su pravosnažne osuđujuće presude za 48 lica, uključujući 28 presuda na osnovu sporazuma o priznanju krivice.

U kontekstu pandemije izazvane virusom kovida 19, ostalo je otvoreno samo šest graničnih prelaza, kako bi se osiguralo kretanje robe i povratak crnogorskih građana. Ulazak stranaca bio je zabranjen. Stranci s privremenim ili stalnim boravkom u Crnoj Gori bili su podvrgnuti istom režimu kao i crnogorski državljani, koji nije obuhvatao potpunu zabranu kretanja. Neregularna migracija smanjila se tokom prvih sedam mjeseci 2020. godine: privedeno je 1.583 migranta, dok su nadležni organi spriječili 153 ilegalna ulaska i 258 ilegalnih izlazaka.

Sekundarna kretanja nastavila su da doprinose migracionim tokovima, posebno ona koja su rezultat readmisija iz Bosne i Hercegovine. Crna Gora je 2019. godine prihvatila readmisiju 2.213 državljana trećih zemalja iz susjednih zemalja u okviru bilateralnih sporazuma o readmisiji, od čega 2.033 iz Bosne i Hercegovine (rast od 139% u odnosu na 2018. godinu). Readmisija državljana trećih zemalja iz Crne Gore u susjedne zemlje povećana je na 382 lica u 2019. godini, uključujući 350 u Albaniju, što je poboljšanje u odnosu na prethodne godine. Bilateralnu saradnju s Albanijom u oblasti readmisije treba dalje razvijati.

Crnogorska granična policija još uvijek nema biometrijski sistem registracije i identifikacije migranata. I dalje zabrinjava rizik od dvostruke registracije migranata nakon sekundarnih kretanja, ponovnog ulaska i naknadnih zahtjeva za azil. Crna Gora treba da uspostavi informacionu i komunikacionu infrastrukturu koja može da podrži efikasan postupak identifikacije i registracije mješovitih migracionih tokova u skladu sa standardima i najboljom praksom EU.

Ostvaren je samo 41 dobrovoljni povratak iz Crne Gore, uključujući 21 u susjedne zemlje, koje je neposredno obrađivala crnogorska granična policija, i 20 u zemlje porijekla, uz podršku Međunarodne organizacije za migracije. Proces dobrovoljnog povratka otežan je odsustvom konzularnih predstavništava zemalja porijekla u Crnoj Gori. Uprkos administrativnim barijerama, treba definisati proaktivniju politiku dobrovoljnog povratka i dodijeliti potrebna sredstva za ublažavanje migracionog pritiska.

Planirani su građevinski radovi za otvoreni migracioni centar u Božaju, blizu granice s Albanijom. Privremeno naselje kontejnera na istoj lokaciji uspostavljeno je uz pomoć EU i otvoreno u julu 2020. godine. Tako je stvoren dodatni prihvatni kapacitet za 60 lica, pored postojećih 329 kreveta u Spužu i na Koniku.

Sporazum o readmisiji između EU i Crne Gore sprovodi se na zadovoljavajući način, a broj zahtjeva za readmisiju iz država članica EU i dalje opada. Bilo je petsto devedeset i pet crnogorskih građana kojima je naređeno da napuste EU 2019. godine. Stopa povratka bila je 59,7%, u odnosu na 73% u 2018. godini. Budući da države članice EU izvještavaju o dobroj saradnji, ovo smanjenje može biti rezultat obrade izuzetno velikih količina odluka, zaostatak u prethodnim godinama i možda sekundarnih kretanja.

Crna Gora mora da nastavi s naporima u pogledu suočavanja s migracionim pritiskom, daljim razvojem svoje međunarodne saradnje na readmisiji i podržavanjem uspješne reintegracije povratnika, povećanjem kapaciteta za procesuiranje mreža krijumčarenja migranata, povećanjem kapaciteta za prihvat i poboljšanjem sistema prikupljanja podataka o svojim migrantima.” (str. 48, 49 i 50 Radne verzije prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori za 2020. godinu koju je pripremila Kancelarija za evropske integracije)

“Zakon o azilu izmijenjen je u januaru 2019. godine i dalje usklađen s pravnom tekovinom EU. Uprava zadužena za integraciju lica pod zaštitnim statusom, koja je sada pod nadzorom Ministarstva unutrašnjih poslova, reorganizovana je. U julu 2019. godine razvijene su nove mjere integracije, uključujući finansijsku pomoć, kurseve jezika i kulture, upis u školu za djecu i zapošljavanje, ali do sada je broj korisnika i dalje ograničen. Nacrt liste bezbjednih zemalja porijekla, usmjeren na ubrzavanje postupka prijave, usvojen je u decembru 2019. godine. Uključuje region Zapadnog Balkana i Tursku.

Iako se broj migranata koji su izrazili namjeru da zatraže azil povećao u odnosu na 2018. godinu, broj onih koji stvarno podnose zahtjeve za azil opao je u 2019. godini. Registrovan je samo 1.921 zahtjev za azil, što je pad od 38% u odnosu na 2018. godinu, što odražava povećanu mobilnost i tendenciju napuštanja zemlje čak i prije podnošenja zahtjeva za azil. 9,6% podnosilaca zahtjeva bile su žene, a 89% odrasle osobe. 34% zahtjeva podnijeli su državljani Maroka, a slijede ih državljani Alžira (15%), Iraka (15%) i Sirije (14%). Većina ih je napustila zemlju prije okončanja postupka. Takav trend potvrđen je tokom prvih 7 mjeseci 2020. godine, podnesena su samo 394 zahtjeva za azil.

Uprkos relativno malom broju tražilaca azila koji su zapravo ostali u sistemu, broj stvarno obrađenih zahtjeva ostaje ograničen. Između januara 2019. i marta 2020. godine, od 77 slučajeva u kojima se podnosilac zahtjeva zaista pojavio na zakazanom razgovoru, doneseno je samo 29 konačnih odluka. Dvadeset i četiri zahtjeva otkazana su zbog odlaska podnosioca zahtjeva iz zemlje, dok je 24 još uvijek u postupku. Određeni broj intervjua odgođen je iz tehničkih razloga. Sedam lica dobilo je status međunarodne zaštite od januara 2019. do marta 2020. godine, uključujući šest s izbjegličkim statusom na osnovu spajanja porodice, a samo jedno lice dobilo je status supsidijarne zaštite na osnovu osnovanosti zahtjeva. Dvadeset i jedan žalbeni zahtjev podnesen je na Upravnom sudu. Zbog pandemije izazvane virusom Covid-19, razgovori s tražiocima azila obustavljeni su u aprilu i maju 2020. godine. Nastavljen su u junu nakon što su prostorije za intervjue opremljene odgovarajućom zaštitnom opremom.

Drugu godinu zaredom prihvatni kapaciteti Crne Gore su pod pritiskom. Ukupno je smješteno 7739 lica u 2019, što je porast od 73% u poređenju s 2018. godinom, uglavnom za kratke boravke, koji je preopteretio sistem do krajnjih granica. 4,5% njih bile su žene. Centar za azil u Spužu, kapaciteta 104 kreveta, obično se koristi za porodice i žene, dok je alternativni centar na Koniku, kapaciteta 225 kreveta, predviđen za smještaj samaca. To je objekat u privatnom vlasništvu koji se iznajmljuje nadležnim organima za azil po skupoj komercijalnoj cijeni. 71% tražilaca azila boravilo je u alternativnom centru, gdje se, uprkos nedavnim poboljšanjima, standardi još uvijek ne podudaraju sa standardima punopravnog centra za azil. Između januara i aprila 2020. godine, u prihvatnim objektima bilo je smješteno 1197 migranata. Od marta 2020. godine, u svim centrima primjenjivale su se mjere preventivne higijene i dezinfekcije kako bi se spriječilo širenje pandemije izazvane virusom kovida 9.

Budžet sistema azila porastao je na 1,7 miliona eura u 2019. godini (dvostruko povećanje u odnosu na 2018. godinu), od čega je 66% potrošeno na alternativni prihvatni centar. Troškovi prijema u cijelosti se plaćaju iz budžeta Crne Gore, bez spoljne podrške.

Broj lica pod statusom zaštite koja trenutno žive u Crnoj Gori opao je na 28 lica. Devet lica od 12 odraslih lica radi. Održavaju se kursevi jezika. Državni službenici imaju ograničene mogućnosti za sticanje operativnog iskustva u sprovođenju mjera integracije, zbog malog broja takvih lica. Iako je crnogorski sistem azila nastavio da pokazuje svoju otpornost u veoma napetom kontekstu, treba nastaviti napore na poboljšanju postupka utvrđivanja statusa, daljem jačanju prihvatnih kapaciteta i racionalizaciji troškova smještaja u alternativnom centru.” (str. 50 i 51 Radne verzije prevoda Izvještaja Evropske komisije o Crnoj Gori za 2020. godinu koju je pripremila Kancelarija za evropske integracije),

Odbor će, u skladu sa članom 68 Poslovnika Skupštine Crne Gore, u okviru kontrolne i nadzorne uloge, razmotriti Izvještaje koje je dostavio Zaštitnik ljudskih prava i sloboda Crne Gore.

****

Na sjednicu Odbora, u skladu sa članom 67 Poslovnika Skupštine Crne Gore, pozvani su:

zaštitnik ljudskih prava i sloboda Crne Gore mr Siniša Bjeković,
zastupnica Crne Gore pred Evropskim sudom za ljudska prava Valentina Pavličić,
ministar pravde, ljudskih i manjinskih prava dr Vladimir Leposavić,
ministar unutrašnjih poslova mr Sergej Sekulović,
generalna direktorica Direktorata za unapređenje i zaštitu ljudskih prava i sloboda Blanka Radošević- Marović,
Da učestvuju u radu sjednice pozvani su i predstavnici:

- Delegacije Evropske unije u CG - šefica Delegacije, izvanredna i opunomoćena ambasadorka Oana Kristina Popa,

- Misija OEBS-a u Crnoj Gori - šefica Misije, ambasadorka Mariz Davije,

- savjetnica UN za ljudska prava Anjet Lanting,

- NVO-a koje se bave pitanjima ljudskih prava i sloboda i monitoringom rada Odbora za ljudska prava i slobode:

- Građanska alijansa - programski direktor Milan Radović.



Napomena: Poslanici i učesnici pozvani na sjednicu, u skladu sa članom 67 Poslovnika Skupštine Crne Gore, koji zbog epidemiološke situacije nijesu u mogućnosti da dođu na sjednicu, mogu da učestvuju u radu sjednice elektronskim putem.